در شرایط بی‌ثبات کنونی و با تضعیف رژیم‌های کنترل تسلیحات، سلاح‌های غیرمتعارف مانند هسته‌ای، شیمیایی، بیولوژیک و سایبری به ابزارهای حیاتی بقا و بازدارندگی برای کشورها تبدیل شده‌اند. ضعف نظارت بین‌المللی، رشد فناوری و رقابت ژئوپلیتیک، مدیریت این تهدیدات را دشوار ساخته و احتمال توسل به قدرت‌نمایی و تهدیدات متقابل در حوزه تسلیحات غیرمتعارف را افزایش داده است.

اخیرا روشن شده که دولت ترامپ تصمیم گرفته بخش‌هایی از اسناد مربوط به تحقیقات قاچاق جنسی اپستین و دوست‌دختر سابقش، گیلین ماکسول، را منتشر نکند. همین تصمیم بار دیگر رابطه ترامپ و اپستین را زیر ذره بین قرار داده است.

فصل سوم سریال «بازی مرکب» در شرایطی منتشر شد که پایان‌بندی داستان مخاطبان و منتقدان را به صحبت درباره مفاهیم اخلاقی، فلسفی و انسانی‌اش واداشته است.

یک نماینده مجلس که پزشکیان را بخشی از پروژه الیگارش‌ها می‌داند می‌گوید حالا باید یک کودتا علیه کودتا اتفاق ببیفتد. در جای دیگری درباره استیضاح رئیس جمهور نیز می‌گوید: اکثریت مجلس با دولت وفاق دارند. این الان واقعا کار مجلس نیست؛ فقط در سطح رهبری است.

چهره‌های اصولگرا بعضا از این اقدام ابراز تعجب کرده و حتی به آن انتقاد کردند. اکبر نبوی، روزنامه‌نگار اصولگرا گفت: حواشی مربوط به آقای کاظم صدیقی تاسف‌بار است. اما، وی با استعفا نکردن از ریاست ستاد امر به معروف و نهی از منکر و نیز با کنار نکشیدن از امامت جمعه نشان داده که حاضر است بار منفی این حواشی را هم‌چنان بر سر جامعه آوار کند.

در سفر اخیر نتانیاهو به واشنگتن و مذاکرات با ترامپ، محور اصلی رایزنی‌ها آتش‌بس غزه و هماهنگی درباره ایران بود، اما چالش اصلی، آینده سیاسی و امنیتی خاورمیانه پس از جنگ است. اختلافات داخلی اسرائیل، چالش عربستان و قطر، کاهش قدرت نرم و بحران مشروعیت دولت نتانیاهو، بر پیچیدگی وضعیت افزوده است. آمریکا خواهان شکل‌گیری نظم فراگیر و عادی‌سازی روابط منطقه‌ای است؛ اما رقابت جبهه‌های «شمول‌گرا» و «مقاومت» آینده منطقه را مبهم ساخته است.

تابلوی روزشمار نابودی اسراییل به آنان بهانه داد تا ایران را به عنوان تهدید وجودی معرفی کنند.

گفتمان مبتنی بر مسائل سیاسی پیچیده که از دید من حتی پیچیده‌تر از مسئله موشکی و هسته‌ای خواهد بود. اگر رد سخنان ترامپ را بگیریم، خواسته‌های او را شفاف‌تر می‌بینیم. او پیش از این نیز ادعایی تحت عنوان «تسلیم بی‌قید و شرط طرف ایرانی» را مطرح کرده بود. همین ادعا نشان می‌دهد ترامپ و تیم او چه سطح توقعی دارند با توجه به این که چنین ایده ای، عملا برای طرف ایرانی قابل پذیرش نیست.

دیدار اخیر نتانیاهو و ترامپ در واشنگتن با هدف نمایش پیروزی بر ایران و مدیریت بحران غزه ناکام ماند. در حالی که ترامپ به دیپلماسی با ایران تمایل دارد، نتانیاهو بر ادامه فشار نظامی و حتی تجزیه ایران تأکید دارد. اسرائیل هم‌زمان با پیگیری طرح‌های تهاجمی در غزه، با حمایت آمریکا در تلاش برای اجرای طرح «شهر انسانی» و کوچ فلسطینیان است. اما اختلافات آشکار درباره آینده غزه، پایان قریب‌الوقوع جنگ را بعید می‌سازد.

در نشست اخیر بریکس، چین حملات اسرائیل و آمریکا به ایران را محکوم کرد، اما حمایت عملی ارائه نداد و فقط به بیانیه‌های سیاسی بسنده کرد. این رفتار نشان‌دهنده تردید و محدودیت راهبردی پکن در خاورمیانه است؛ چرا که چین نگران پیامدهای اقتصادی جنگ و تهدید منافع انرژی خود است. موضع محتاطانه چین به تضعیف نقش آن در منطقه انجامید و محدودیت نفوذ ژئوپلیتیک پکن در برابر بازگشت فعال آمریکا را آشکار ساخت.