طی ماه‌های اخیر، سفره بسیاری از خانوارهای ایرانی به میدانی برای رقابت سنگین بین درآمد ثابت و تورم لجام‌گسیخته تبدیل شده است. در این میان، پروتئین حیوانی و به ویژه گوشت مرغ، که سال‌ها نقشی محوری در سبد غذایی ایفا می‌کرد، امروز به کالایی لوکس و دست‌نیافتنی برای قشر وسیعی از جامعه مبدل شده است. آمارها از جهشی نزدیک به ۱۰۰ درصدی در قیمت این کالای اساسی طی کمتر از یک سال حکایت می‌کند، رقمی که خود گویای عمق یک بحران ساختاری است.

دبیر فدراسیون طیور گفت: قیمت کنونی هرکیلو تخم مرغ ۱۱۵ هزارتومان است که براین اساس هر شانه تخم مرغ بین‌مصرف کننده ۲۸۰ تا ۳۰۰ هزارتومان و هر عدد ۹ تا ۱۰ هزارتومان است.

همزمان با تعطیلات چندروزه، بازار گیلان در سکوت کامل نظارتی فرو رفته؛ روغن سرخ‌کردنی از قفسه‌ها ناپدید شده و قیمت مرغ، بی‌هیچ اعلام رسمی، تا کیلویی ۱۷۵ هزار تومان بالا رفته است؛ وضعیتی که پرسش‌های جدی درباره عملکرد ستاد تنظیم بازار و نقش دستگاه‌های مسئول ایجاد کرده است.

رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران سازوکار فساد ناشی از دور زدن تحریم را تشریح می‌کند و فساد جاری در سیستم «تراستی‌ها» را چنان گسترده توصیف می‌کند که پرونده‌های پیشین در برابر آن رنگ می‌بازند.

بزرگترین دروغی که در سال‌های اخیر به خوردمان داده‌اند، عبارت شیک و دهان‌پرکن «دولت الکترونیک» است.

شرایط اجتماعی و اقتصادی مردم در شرایط کنونی، بسیار پر مشکل است و معیشت مردم به شدت تحت فشار است. تلاش دولت بر این بوده که با محدود کردن مخارج خود، بتواند بخشی از کسری بودجه را ترمیم کند اما کسری بودجه فقط به ارقامی که روی کاغذ نوشته می‌شود و به صورت بودجه تبدیل به قانون می‌شود، تامین نمی‌شود بلکه در عمل است که کسری بودجه خود را نشان می‌دهد. کسری بودجه در عملکرد دولت‌ها مشخص می‌شود.

قیمت دلار در روزی که عبدالناصر همتی دوباره فرصت پیدا کرد در حیاط هیات دولت به ایراد نطق‌های آتشین و بیان وعده‌های دلنشین بپردازد، تا ۱۳۵ هزار و ۵۶۵ تومان پایین آمد.

ماه‌ها از اولین هشدارهای اصناف در رابطه باعدم تعادل عرضه و تقاضا در بازار کاغذ و مقوا می‌گذرد. اثر کمبود و افزایش قیمت این دسته از کالاها به دلیل استفاده گسترده بر مصرف‌کنندگان نهایی حائز اهمیت بسیاری است.

خالی‌شدن قفسه روغن‌نباتی از فروشگاه‌ها و فروش اجباری این کالای اساسی همراه با سایر اجناس، بار دیگر زنگ هشدار تکرار سناریوی «کمیابی مصنوعی» و سپس «گرانی برنامه‌ریزی‌شده» را به صدا درآورده است. این در حالی است که انجمن صنایع روغن‌نباتی ایران، کاهش شدید عرضه را به تأخیر در تخصیص ارز نسبت داده و آمارهای رسمی از رسیدن تورم مواد غذایی به مرز ۶۶ درصد حکایت می‌کند.

متاسفانه به بودجه هم مثل بسیاری از موارد دیگر بیش از آن که ملی و توسعه‌ای نگاه شود، سیاسی نگاه می‌شود. باید به بودجه از نگاه کلان نگاه کرد. در نگاه کلان، کاملا مشخص است که طی سال‌های گذشته، نهاد دولت در کشور ما به شدت تضعیف شده است. نه تنها در مورد بودجه، بلکه درباره بسیاری از موارد دیگر هم که نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که فقط شبهی از دولت باقی مانده و مشکل اصلی همین است.