یک سال و ۹ ماه از زمان آغاز جنگ غزه که در آن بیش از ۶۰ هزار نفر از ساکنان این منطقه کشته، بیش از ۱۴۴ هزار نفر زخمی و ۲ میلیون نفر آواره شدند می‌گذرد اما دولت چین تنها به موضع‌گیری‌های سیاسی علیه اسرائیل اکتفا کرده و به رغم ابزارهای قدرتمندی که در اختیار دارد، اقدام عملی خاصی برای جلوگیری از این نسل‌کشی انجام نداده است.

وزیر امور راهبردی رژیم صهیونیستی در اظهاراتی اذعان کرد: «زمانی که در ماه نوامبر با رئیس جمهور ترامپ دیدار کردم، مطمئن بودم که او در حمله به ایران مشارکت خواهد کرد و به اسرائیل یک برجام ۲ نخواهد داد.»

اظهارات تازه مجتبی بانکی‌پور، نماینده مجلس و رئیس کمیسیون مشترک طرح حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، درباره نسبت شهدای جنگ ۱۲روزه با آمار تولدهای اخیر، بار دیگر نوع نگاه مسئولان به مسئله جمعیت را زیرسؤال برد.

وزیر خارجه فرانسه با بیان اینکه تا پایان تابستان به ایران برای دستیابی به توافق هسته‌ای فرصت داده می‌شود، اظهار کرد در صورت‌عدم توافق با پایان این مهلت، تحریم‌ها اعمال خواهد شد.

احمد الشرع، رئیس‌جمهور موقت سوریه، پس از حملات اسرائیل به وزارت دفاع این کشور و درگیری‌های مرگبار سویدا در تیر ۱۴۰۴، در موقعیتی حساس برای مدیریت روابط با تل‌آویو قرار گرفته است. چرا اسرائیل با وجود تلاش‌های اعتمادسازی الشرع، او را تهدید می‌بیند؟

ادعای اسرائیل مبنی بر حمایت از اقلیت دروزی در سوریه، به‌ویژه پس از درگیری‌های اخیر در سویدا، پرسش‌هایی درباره اهداف ژئوپلیتیک تل‌آویو ایجاد کرده است. این پرسش‌ها چیست و چه پاسخی برای آن وجود دارد؟

در شرایط بی‌ثبات کنونی و با تضعیف رژیم‌های کنترل تسلیحات، سلاح‌های غیرمتعارف مانند هسته‌ای، شیمیایی، بیولوژیک و سایبری به ابزارهای حیاتی بقا و بازدارندگی برای کشورها تبدیل شده‌اند. ضعف نظارت بین‌المللی، رشد فناوری و رقابت ژئوپلیتیک، مدیریت این تهدیدات را دشوار ساخته و احتمال توسل به قدرت‌نمایی و تهدیدات متقابل در حوزه تسلیحات غیرمتعارف را افزایش داده است.

در سفر اخیر نتانیاهو به واشنگتن و مذاکرات با ترامپ، محور اصلی رایزنی‌ها آتش‌بس غزه و هماهنگی درباره ایران بود، اما چالش اصلی، آینده سیاسی و امنیتی خاورمیانه پس از جنگ است. اختلافات داخلی اسرائیل، چالش عربستان و قطر، کاهش قدرت نرم و بحران مشروعیت دولت نتانیاهو، بر پیچیدگی وضعیت افزوده است. آمریکا خواهان شکل‌گیری نظم فراگیر و عادی‌سازی روابط منطقه‌ای است؛ اما رقابت جبهه‌های «شمول‌گرا» و «مقاومت» آینده منطقه را مبهم ساخته است.

تابلوی روزشمار نابودی اسراییل به آنان بهانه داد تا ایران را به عنوان تهدید وجودی معرفی کنند.

گفتمان مبتنی بر مسائل سیاسی پیچیده که از دید من حتی پیچیده‌تر از مسئله موشکی و هسته‌ای خواهد بود. اگر رد سخنان ترامپ را بگیریم، خواسته‌های او را شفاف‌تر می‌بینیم. او پیش از این نیز ادعایی تحت عنوان «تسلیم بی‌قید و شرط طرف ایرانی» را مطرح کرده بود. همین ادعا نشان می‌دهد ترامپ و تیم او چه سطح توقعی دارند با توجه به این که چنین ایده ای، عملا برای طرف ایرانی قابل پذیرش نیست.