یک کارشناس سیاست خارجی می‌گوید که اگر ترامپ گروهک منفور [منافقین] را به فهرست تروریستی بازگرداند حسن نیت خود را به تهران نشان داده است. او همچنین می‌گوید پاسخ ایران به فعال شدن مکانیسم ماشه پرهزینه و زیان‌بار خواهد بود.

تحولات اخیر که به‌ویژه با بازگشت دیپلمات‌های اروپایی به دمشق و نزدیکی کشورهای عربی به غرب همراه شده، واقعیت‌های جدیدی را در برابر ایران قرار داده است. این تحولات به ایران این پیام را می‌دهند که نمی‌تواند به سیاست‌های پرهزینه گذشته ادامه دهد، بلکه باید استراتژی‌های جدیدی را برای کاهش تنش‌ها و تأمین منافع ملی اتخاذ کند.

برخی اطرافیان و نزدیکان دولت در دیدارهای خصوصی و دورهمی‌ها می‌گویند «ما داریم با ترامپ مذاکره می‌کنیم و شروع شده!» برخی فعالان سیاسی نیز می‌گویند ترامپ از آن ۱۲ شرط توافق عقب نشسته و در اظهارنظرها ملایم شده است.

ساعاتی پیش، یک هواپیمای پزشکی با ساختمان‌های مسکونی در فیلادلفیا برخورد کرد.

در حالی که مقام معظم رهبری در بیانات اخیر خود، معامله با دشمن را به شرط شناخت دقیق از او بلامانع دانستند، روزنامه کیهان برخورد دیگری با موضوع دارد.

کنش رفتاری ترامپ در ارتباط با ایران می‌تواند گزینه‌های مختلفی را در بر داشته باشد. هر یک از این گزینه‌ها بخشی از آموزه رفتاری نهادهای سیاسی و اتاق‌های فکر امریکا در ارتباط با ایران محسوب می‌شود. گفتنی است شکل جدیدی از موازنه در کنش ارتباطی ایران و امریکا به‌وجود آمده که می‌تواند زیرساخت‌های لازم برای حل‌وفصل برخی از موضوعات اقتصادی، سیاسی، نظامی و امنیتی از جمله اعاده شکل جدیدی از برنامه جامع اقدام مشترک را فراهم کند؛ لذا سیاست فشار حداکثری گزینه ترامپ و تیم راهبردی امریکا برای محدودسازی ایران نخواهد بود.

محمد مهاجری، فعال رسانه‌ای اصولگرا، به خبرنگار جماران گفت: رهبری در سخنان اخیرشان از کلمه «معامله» استفاده کردند که نوعی از توافق را در خودش مستتر دارد. بنابراین من فکر می‌کنم می‌تواند یک اتفاق در جهت تحقق شعارهای آقای پزشکیان برای رفع تحریم‌ها باشد. البته کار سهل و کوتاه مدتی نیست اما به هر حال می‌تواند یک راهبرد جدید باشد.

مخالفان مذاکره می‌گویند، چون دست آمریکا به خون آلوده است کسی حق ندارد از مذاکره صحبت کند.

جزییات جدید از برخورد هواپیمای آمریکایی با بالگرد منتشر شده است.

«از مجموع مواضع مسئولین نظام در همین روزهای پرجدال می‌توان این نکته را به دست آورد که تمایل به مذاکره از هر زمان دیگری بیشتر است. اگر این برداشت مقرون‌به‌صحت باشد، می‌توان امیدوار بود که گشایشی در امور مربوط به سیاست خارجی حاصل شود که طبعاً در امور داخلی و معیشت مردم نیز تأثیرگذار خواهد بود.»