قائم‌مقام پیشین وزارت خارجه آمریکا می‌گوید «رئیس‌جمهور منتخب آمریکا تأکید کرده که به‌دنبال مذاکره با ایران و توافقی بهتر با ایران است اما مذاکرات احتمالی صرفا درباره برنامه هسته‌ای ایران نخواهد بود.»

نصرت‌الله تاجیک گفت: رویکرد احتمالی دولت دوم ترامپ این است که این دولت آغاز به کار خود را با اعمال فشارهای حداکثری علیه ایران آغاز خواهد کرد. این رویکرد ناشی از روان‌شناسی و ویژگی‌های شخصیتی آقای ترامپ است.

جوان نوشت: قابل انکار نیست که سوریه همواره یکی از اضلاع مهم محور مقاومت و راه مواصلاتی اعضای محور مقاومت با یکدیگر بوده است و در واقع، یکی از مؤلفه‌های ارزشمندی سوریه برای ایران همین ظرفیت بوده است؛ لذا نگرانی‌ها برای محور مقاومت پس از سقوط دولت سوریه بی‌راه نیست.

غلامعلی رجایی، فعال سیاسی اصلاح طلب گفت: ایران ورود مداخلانه به مسائل منطقه نخواهد داشت، احتمال می‌دهم که برای رفتن بشار اسد بیان آمریکا و روسیه توافق شده باشد.

از زمانی که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شد، تحلیلگران مختلف در حوزه سیاست خارجی در گفت‌وگو با رسانه‌های داخلی مطرح کردند که بخش زیادی از سیاست آینده ترامپ در قبال ایران، به تصمیمات تهران بستگی دارد. ایران تحت فشار و به نیت تسلیم تن به مذاکره نخواهد داد و به همین دلیل پنجره دیپلماسی را همیشه باز نگه می‌دارد. مذاکره مستقیم با آمریکا نیز پیش از این به صورت مستقیم و غیرمستقیم انجام شده و بار دیگر نیز می‌تواند انجام شود.

یک نکته کلیدی این است که اگر جمهوری‌خواهان به‌طور کامل به «حزب ترامپ» تبدیل شده باشند، او دیگر نیازی به نگرانی درباره حمایت پایگاه سیاسی خود یا اعضای جمهوری‌خواه کنگره نخواهد داشت. در چنین شرایطی، حتی تصمیم او برای مذاکره با ایران و دستیابی به یک توافق، مشابه رویکرد نیکسون در قبال چین، می‌تواند بدون فشار جدی حزبی پیش رود.

منابع دفاعی آمریکا اعلام کردند که رئیس‌جمهور منتخب ایالات متحده احتمالا با یک حکم اجرایی، ۱۵ هزار نیروی تراجنسیتی را از نیروهای مسلح ایالات متحده اخراج خواهد کرد.

سومین و شاید مهم‌ترین پرسش این است که ولادیمیر پوتین چگونه به این تصمیم واکنش نشان خواهد داد. سخنگوی کرملین اعلام کرد که آمریکا در حال «ریختن نفت بر آتش» است. او افزود: «اگر چنین تصمیمی اتخاذ شده باشد، به معنای ورود به یک چرخه کاملاً جدید از تنش است.» نگرانی‌ها درباره استفاده از تسلیحات هسته‌ای اغراق‌آمیز به نظر می‌رسند، به‌ویژه از آن جهت که احتمال فروپاشی خطوط مقدم روسیه در کوتاه‌مدت بسیار اندک است.

در سیاست خارجی، دونالد ترامپ احتمالاً رویکردی معامله‌گرانه‌تر در قبال چین و ایران اتخاذ کرده و در عین حال حمایت از اسرائیل و فشار بر روسیه و اوکراین را حفظ خواهد کرد. این رویکرد، هرچند می‌تواند در کوتاه‌مدت دستاوردهایی مانند توافقات دیپلماتیک داشته باشد، اما با چالش‌هایی در هماهنگی با متحدان سنتی و مدیریت بحران‌های منطقه‌ای روبه‌رو خواهد شد. به‌طور کلی، بازگشت ترامپ به قدرت می‌تواند به تغییر نظم بین‌المللی و تضعیف هنجارهای دموکراتیک و چندجانبه‌گرایی منجر شود، در حالی که فرصت‌هایی برای منافع اقتصادی و توافقات استراتژیک فراهم می‌کند.

روزنامه خراسان نوشت: سرانجام چهارمین قطعنامه شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی علیه برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران با ۱۹رای مثبت، ۱۲ رای ممتنع و ۳ رای منفی به تصویب رسید. قطعنامه‌ای که مهم‌ترین حرفش درخواست ارائه گزارش از آژانس در مورد برنامه هسته‌ای ایران تا نشست بعدی شورای حکام در اسفندماه بود که البته می‌تواند با توجه به احتمال ارجاع این گزارش به شورای امنیت سازمان ملل برای کشورمان خطرناک باشد.