گسترش خرید قسطی از مسکن و خودرو به نان و گوشت، نه یک راهکار مصرفی هوشمند، که زنگ خطری برای فرسایش قدرت خرید و تغییر تعریف «حداقل زندگی» در جامعه است. این روند که با سیاست‌های حمایتی کوتاه‌مدت همراه شده، در حال تبدیل فقر به هنجاری جدید و تضعیف کرامت اقتصادی شهروندان است.

طی ماه‌های اخیر، سفره بسیاری از خانوارهای ایرانی به میدانی برای رقابت سنگین بین درآمد ثابت و تورم لجام‌گسیخته تبدیل شده است. در این میان، پروتئین حیوانی و به ویژه گوشت مرغ، که سال‌ها نقشی محوری در سبد غذایی ایفا می‌کرد، امروز به کالایی لوکس و دست‌نیافتنی برای قشر وسیعی از جامعه مبدل شده است. آمارها از جهشی نزدیک به ۱۰۰ درصدی در قیمت این کالای اساسی طی کمتر از یک سال حکایت می‌کند، رقمی که خود گویای عمق یک بحران ساختاری است.

باید قبول کنیم که امروز جامعه ایران همچون طفلی بی‌پناه و ناتوان بر روی سُرسُره‌ی اقتصادی با سرعت به سمت سیاه‌چاله‌ی جمعیتی حرکت می‌کند و هرچقدر جیغ بزند نه صدایش به گوش کسی می‌رسد و نه حاصلی به همراه خواهد داشت.

شاخص‌های کلان اقتصادی خبر از رکودتورمی بی‌سابقه در اقتصاد ایران می‌دهد، اما در میان اعداد و ارقام جان‌های زیادی فقط برای بقا می‌جنگند و هیچ عدد و رقمی توان بازگویی واقعیت آن‌ها را ندارد. رویداد۲۴ در این گزارش مشاغل تازه سربرآورده‌ای را بررسی کرده که در دوره بحرانی اقتصاد به افراد زیادی در جامعه تحمیل شده؛ از فروش هویت و اجاره دادن حساب تا فروش کبد و تخمک.