آنچه شهروندان را مجبور به حرکت در مسیری به عرض تنها یک نفر می‌کند، بساط دست‌فروش‌ها نیست، بلکه بساط مغازه‌هایی است که با ارزش ملکی بالا، حریم عمومی را به حریم خصوصی کسب‌وکار خود بدل کرده‌اند. اینجا بحث «نان» نیست، بحث «زیاده‌خواهی» است؛ نقض سازمان‌یافته حقوق شهروندی توسط صاحبان سرمایه که مدیریت شهری ناتوان یا ناآگاه، سکوت را بر پاسخگویی ترجیح داده است.

دست‌فروشی در رشت معضلی حل نشده طی سالیان اخیر به‌حساب می‌آید و می‌توان گفت در ۳ حدود ۴ سال اخیر این روند بسیار جدی‌تر شده و هیچ عزمی برای حل این معضل جدی در شهرداری رشت و نهادهای بالادستی وجود ندارد.

به گزارش سپیدخبر، منتقد: عباس نصراللهی – امتیاز ۴ از ۱۰ هشدار! این متن ممکن است بخشی از داستان فیلم را لو دهد. اساسا وجود نام‌هایی که برای مردم آشنا هستند و مردم آن‌ها را دوست دارند در همه سینماهای جهان جذابیتی خاص دارد و می‌تواند به فروش، محبوبیت و البته در نگاهی خلاف این […]