October 23, 2020

روند والیبال در گیلان نزولی است/ عملکرد ضعیف کمیته استعدادیابی و انتصابات سفارشی

به گزارش غیرمنتظره و به نقل از دیارمیرزا، سودابه پورشاهماری، نایب رئیس سابق هیأت والیبال گیلان در خصوص آخرین وضعیت والیبال استان گفتگویی داشته است.

او ضمن بیان اینکه روند والیبال در گیلان چه در حوزه زنان و چه مردان نزولی بوده است، اظهار کرد: وقتی کسی سبقه ورزشی ندارد و مدیر خوبی هم نیست چه خدمتی می‌تواند به خانواده والیبال کند!؟

پورشاهماری، فوق لیسانس فیزیولوژی ورزشی دارد و دبیر بازنشسته آموزش و پرورش است. همچنین استاد تربیت بدنی در دانشگاه آزاد اسلامی لاهیجان و دانشکده سما، مربی بین المللی والیبال، مدرس مربیگری والیبال با ۴۰ سال سابقه تدریس، مربی و مدرس آمادگی جسمانی با بیش از ۳۰ سال سابقه، داور آمادگی جسمانی و والیبال، نایب رئیس والیبال استان حدود ۴ سال، نایب رئیس آمادگی جسمانی استان حدود ۶ سال، رئیس هیات والیبال شهرستان لاهیجان به مدت سه سال و قهرمان آمادگی جسمانی کشور در سال ۷۹ از دیگر سوابق پورشاهماری است.

متن این گفتگو با پورشاهماری به شرح زیر است:

سرکارعالی در والیبال خصوصا بین لاهیجانی‌ها یک چهره سرشناس هستید و استعدادهای زیادی را به جامعه والیبال معرفی کردید. ورزش دوستان گیلانی تمایل دارند بدانند که در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟

پورشاهماری: در حال حاضر به‌عنوان استاد تربیت بدنی با دانشگاه آزاد لاهیجان و دانشکده‌ سما همکاری می‌کنم و در حاشیه به‌عنوان مربی والیبال و مربی آمادگی جسمانی در شهرستان لاهیجان فعالیت می‌کنم.

روند والیبال در گیلان چه در حوزه زنان و چه مردان نزولی است

چندسالی است که به نظر می‌رسد روند والیبال در گیلان چه در حوزه زنان و چه مردان نزولی بوده، این دیدگاه را قبول دارید؟

پورشاهماری: متاسفانه درست است و دلایل زیادی وجود دارد از جمله اینکه والیبال کنونی گیلان وارث والیبال مخروبه یک دهه اخیر می‌باشد و یک دلیل انتخاب مدیران استانی به فاصله‌های خیلی کوتاه که هرکدام از این آقایان برای مدتی کمتر از یکسال به‌عنوان سرپرست همکاری کرده و رفتند بنابراین با گرفتن مسئولیت شش ماهه هیچ هیاتی نه تنها رشد نمی‎کند بلکه آسیب هم دیده و متلاشی می‌شود.

عملکرد ضعیف کمیته استعدادیابی در بخش آقایان و بانوان

 دلیل دیگر عملکرد ضعیف کمیته استعدادیابی در بخش آقایان و بانوان که با وجود حضورمستمرشان در هیات استان در یک دهه اخیر نتوانستند آنگونه که در خور والیبال گیلان است اثربخش باشند؛ این کمیته بدون برنامه‌ریزی کوتاه مدت و بلند مدت، تک محوری، خود محوری و سلیقه‌ای عمل کرده است. همچنین برگزاری مسابقات مینی به‌شکل صوری در دو یا سه روز در طول سال فقط برای یکبار و آنهم جهت اعزام به مسابقات کشوری بدون داشتن تمرینات مداوم و طولانی مدت همه اینها آسیب به بدنه والیبال استان است.

باتوجه به اینکه وقتی حکمی به‌عنوان مسئول هرکمیته به افراد داده می‌شود هیچ دخالتی از سوی رئیس و نایب رئیس در خصوص برنامه ریزی‌هایشان انجام نمی‌گردد و هیچگونه برنامه‌ریزی کمیته استعدادیابی نه تنها در استان بلکه در شهرستان‌ها هم نداشته و به امان خدا رها شده بودند.

یکی دیگر از مشکلات والیبال گیلان مساله مالی در هیات استان است

یکی دیگر از مشکلات والیبال گیلان مساله مالی در هیات استان است زیرا یک هیات زمانی می‌تواند از نظر مالی حرفی برای گفتن داشته باشد که یک سالن اختصاصی داشته باشد که امکان درآمدزایی وجود داشته باشد و حداقل بتواند حق‌الزحمه مربیانی را که برای اعزام و تمرینات تیم‌ها زحمت می‌کشند را پرداخت نماید چون علاوه بر مربیان بازیکنان منتخبی هم که از شهرستان‌های مختلف استان در تمرینات حاضر می‌شوند باید ساپورت مالی شوند که متاسفانه یکی از دلایل بی‌انگیزه شدن مربیان و بازیکنان برای ادامه همکاری است.

برگزار نشدن مسابقات به‌صورت لیگ در تمامی رده‌های سنی به تفکیک نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسالان؛ از بین رفتن انگیزه بین بازیکنان به‌دلیل اینکه در برگزاری لیگ داخل استان از بازیکنان غیربومی با پرداخت هزینه‌های بالا استفاده می‌شود در صورتیکه همان مبلغ پول می‌تواند در ساختن یک یا دوبازیکن بومی هزینه شود نیز از دیگر مشکلات والیبال استان است.

طی دهه اخیر تجربه موفق داماش، تیم پره‌سر رضوانشهر، سفیر گیلان را داشتیم که تماشاگران زیادی را به ورزشگاه می‌کشاندند؛ چرا به یکباره آن آتش و شور و اشتیاق خاموش شد؟

پورشاهماری: قسمتی از پاسخ‌های این سوال شما در سوال دوم داده شده با این‌حال به موضوعات حساس‌تری در این بخش اشاره می‌کنم؛ مستحضر هستید که هیات استان متولی اعزام تیم برای لیگ برتر، دسته یک و یا سوپر لیگ نیست و هیات استان فقط موظف است برای برگزاری مسابقات قهرمانی استان و برنامه‌ریزی والیبال پایه هماهنگی کند.

اعزام تیم‌ها برای لیگ دسته یک، لیگ برتر و سوپر لیگ برعهده باشگاه دارانی است که یا با هزینه باشگاه خودشان یا با گرفتن اسپانسر تیم‌ها را برای مسابقات لیگ کشور اعزام نمایند و هیات استان در این راستا تا حد امکان و درحدتوان می‌تواند کمک کند ولی نه صفرتاصد.

متاسفانه عده‌ای با گرفتن مجوز باشگاه نه سالن دارند نه دفتر مشخص و در خور باشگاه و نه پول کافی، بعد انتظارشان از هیات همکاری صفر تا صد است.

همچنین نداشتن اسپانسر و نبودن کارخانجات صنعتی مانند مس کرمان، ذوب آهن اصفهان و… در استان گیلان یکی از مشکلات عدیده‌ای است که نمی‌توان انکار کرد، خصوصاً در حال حاضر که رکود اقتصادی دامن همه را گرفته و والیبال مستثنی نیست. علی‌الخصوص در بخش بانوان این مساله بیشتر به چشم می‌خورد چون بازی‌های آنها از صداوسیما پخش نمی‌شود که جنبه تبلیغاتی برای اسپانسر داشته باشد.

ورود افراد سیاسی غیرورزشی یکی از مشکلات والیبال است

 از طرف دیگر دلیل دیگر افت در والیبال ورود افراد سیاسی غیرورزشی به‌عنوان مسئولین هیات‌ها و کمیته‌ها است و ای‌ کاش این افراد فقط والیبالی نبودند، تعدادی از این افراد حتی مدیریت و برنامه‌ریزی خوبی هم ندارند؛ وقتی کسی سبقه ورزشی ندارد و مدیر خوبی هم نیست چه خدمتی می‌تواند به خانواده والیبال کند!؟

نبودن سالن‌های اختصاصی و ساعات مناسب و کافی برای تمرینات تیم‌ها خصوصاً تیم‌های منتخب در طول سال و همچنین در یک دهه اخیر هم که با مزایده گذاشتن سالن‌ها عملاً پول به جیب یک عده سودجو رفته و می‌رود و هرکسی که پول داشت می‌تواند سالن اجاره کرده و آموزش بدهد.

عملاً مربیان ما بیشتر بخاطر درآمدزایی بازیکن تمرین می‌دهند نه برای قهرمان پروری. به نظر من حق هم دارند چون مربیان ما هم مثل اکثر آحاد مردم با مشکل اقتصادی مواجه هستند و حق دارند.

انتصابات سفارشی در هیأت والیبال گیلان/ بیشترین آسیب به والیبال توسط افراد سیاسی و غیرورزشی وارد آمد

نقش مدیران ورزشی و سیاسی در توسعه یا تضعیف والیبال استان را چطور می‌بینید؟

پورشاهماری: ما با ورود افراد سیاسی که ورزشی باشند و سبقه ورزشی داشته باشند و خاک خورده ورزش هستند، مشکلی نداریم ولی متاسفانه افرادی به‌عنوان رئیس هیات در شهرستان‌ها گزینش شدند که یا سفارش از طرف فرماندار و نماینده وقت بودند و یا اینکه جهت جمع‌آوری رزومه برای کاندید شدن مجلس و شورای شهر و یا برای تبلیغ بستگان و دوستانشان در این راستا مسئولیت هیات را در دست گرفته و بدون اینکه نه فن و تخصص دارند نه اسپانسر آوردند، نه برنامه‌ریزی دارند نه جلسه تخصصی که در آن بتوانند اظهار فضل کنند!

متاسفانه در این یک دهه اخیر بیشترین آسیب در خانواده والیبال با ورود افراد غیرورزشی و سیاسی صورت گرفت؛ آقای داورزنی رئیس فدراسیون والیبال یک فرد سیاسی است ولی یک مدیر لایق بوده و هست و با اطلاعات کافی در والیبال. ایشان بالای بیست سال در حیطه والیبال انجام وظیفه کرده است و نتایج خوبی هم از برنامه‌ریزی‌های وی را مشاهده می‌کنیم و اگر چنین الگوهایی در استان‌ها باشند کسی مخالفتی ندارد ولی بنظرم افرادی که نه مدیر لایقی هستند نه آشنا به فن والیبال جایگاهشان در این خانواده نیست.

کمک حرفی و جلسه‌ای هیچ دردی را دوا نخواهد کرد

در مورد مدیران ورزشی اگر مدیران اداره کل ورزش و جوانان و یا مدیران ادارات ورزش و جوان شهرستان‌ها هست متاسفانه کمک شایان توجهی نداشته و ندارند چون کمک از طرف آنها باید کمک مالی باشد که با واگذاری سالی ۱۰ یا ۱۵ میلیونی دردی از هیات استان دوا نخواهد کرد زیرا هر اعزام تیم حدود ۱۵ میلیون هزینه در برخواهد داشت و در سطح شهرستان‌ها نیز مدیرانشان همیشه از نداشتن بودجه گلایه می‌کنند و وقتی صحبت از کمک می‌شود باید کمک مالی، کمک تجهیزات، کمک واگذاری ساعات مناسب تمرین و یا سالن اختصاصی باشد در غیر این صورت کمک حرفی و جلسه‌ای هیچ دردی را دوا نخواهد کرد.

رییس هیأت والیبال گیلان زمانی موفق خواهد بود که مشاورین اصلح را گزینش کند

هیات والیبال گیلان به عنوان متولی اصلی این ورزش در استان خصوصا در سال‌های اخیر آیا توانسته که به وظایف خودش به درستی عمل کند؟ با شما که یک چهره سرشناس هستید آیا اصلا جلسه‌ای طی این چند سال برگزار شده؟

پورشاهماری: آقای خاکزاد سعی در بهتر کردن هیات والیبال استان دارند و تا حدودی توانستند مشکلات مالی هیأت را با روابطی که با ارگان‌ها، موسسات و ادارات داشتند برطرف کنند و یکی از کارهای قابل قبولشان بازکردن حساب هیات بود که از سال‌ها پیش به‌دلیل بدهی بسته شده بود؛ ایشان سعی در بهتر کردن وضعیت هیات دارند و تلاش می‌کنند ولی زمانی موفق‌تر خواهند بود که مشاورین اصلح را گزینش کنند.

در مورد گذاشتن جلسه نیز بعد از کنار گذاشتن من از نایب رئیسی استان ایشان بنده و ۴ نفر دیگر از مربیان را به‌عنوان مسئول کمیته استعدادیابی انتخاب کردند که بعد از سه دوره کار در طول ۴ ماه که نتایج خوبی هم بدست آورده بودیم با مشکل کرونا روبرو شدیم و همه چیز تعطیل شد! ولی برای تصمیم‌گیری موارد خاص والیبال هیچ جلسه‌ای با حضور بنده تشکیل نشد!

همچنین آقای خاکزاد برای ارتقا مربیگری والیبال در این چند سالی که حضور داشتند تلاش زیادی کردند و کلاس‌های متعددی برگزار کردند و برگزاری لیگ داخل استان نیز از کارهای قابل قبول هیات استان بوده که بعد از سالها رکود انجام گرفت.

بعد از ۴۵ سال با بی‌مهری کنار گذاشته شدم/ با حرف زدن چه مشکلی حل خواهد شد!؟

پیشنهاد و راهکاری برای بهبود شرایط دارید؟

پورشاهماری: به نظر شما دادن پیشنهاد و راهکار از طرف کسی که بعد از ۴۵ سال کار مدیریتی، تدریس، قهرمانی و قهرمان‌پروری با بی‌مهری کنار گذاشته شد مشکلی را حل خواهد کرد!؟ در طول این سال‌ها پیشنهاد و راهکار زیاد دادم ولی کدام مسئولی عمل یا کمک کرد؟ با حرف زدن چه مشکلی حل خواهد شد!؟

یکی از پیشنهاداتم زیرساختی است و مشکل همه ورزش‌ها! ما سالن اختصاصی می‌خواهیم؛ در مدت ۴۰ سال به گوش کسی نرسید، بعد در حال حاضر که هم از نظر اقتصادی در فشار هستیم و هم مشکل کرونا راهکار من به چه درد میخورد!؟

من اعتقادم در این است که دو سال هیچ تیمی به مسابقات اعزام نشود به‌شرطی که صفر تا صد این هزینه صرف ساختن بچه‌های مینی والیبال بشود و هزینه به مربیانی که تمرین می‌دهند و بازیکنانی که تمرین می‌کنند، پرداخت شود.

پیشنهاد دیگرم این است که یک شورای والیبالی تشکیل بشود که واقعاً افراد متخصص، فنی و دارای تحصیل در تصمیم‌گیری‎ها شرکت کنند و نظر بدهند همچنین نظارت بر مدیریت در شهرستان‌ها بیشتر شود و واقعاً با توجه به عملکردشان اجازه ادامه فعالیت داشته باشند.

یک موضوع دیگر اینکه باید پولی که اسپانسرها به افراد یا نمایندگان هیات‌ها می‌دهند مشخص باشد تا اگر اسپانسر ۱۰ میلیون داد، سه میلیون خرج تیم نشود و مابقی نامشخص بماند!

وجودم را تحمل نکردند!/ خوشحالم که با سربلندی کنار گذاشته شدم

حرف پایانی خودتان را بفرمایید.

پورشاهماری: من در یک خانواده ورزشی بزرگ شدم و افتخار می‌کنم که در تمام سال‌هایی که در خانواده والیبال و یا در رشته‌های دیگر ورزشی در استان بودم کارنامه درخشانی داشتم؛ هم خودم در سطح قهرمانی کار کردم و مقام دارم هم اولین ملی پوش گیلان در والیبال بعد از انقلاب بازیکن من بود و هم امسال یکی از بازیکنان من با تیم سایپا در لیگ برتر قرارداد امضاء کرد.

افتخار بزرگتر بنده این است که با داشتن موقعیت‌های مختلف، دیناری بالا پایین نکردم و خیلی مواقع از جیب شخصی هزینه کردم و چون شاید به مزاج خیلی‌ها خوشایند نبود که وجودم را تحمل نکردند!

خوشحالم که با سربلندی کنار گذاشته شدم بدون هیچ برچسب و انگی؛ هنوز هم دلیل اینکار برای من مشخص نیست! و البته ناراحت نیستم و خوشحالم که وقت بیشتری را در کنار خانواده‌ام هستم، خانواده‌ای که ۴۰ سال من را دور از خانه دیدند.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جذاب ترین خبرها