به گزارش غیرمنتظره و به نقل از دیارمیرزا، بازار گیلان این روزها بیش از هر چیز، گرفتار خلأ نظارت و سکوت مسئولان است؛ سکوتی که درست همزمان با تعطیلات چندروزه، خودش را در قفسه‌های خالی روغن و جهش ناگهانی قیمت مرغ نشان داده است.

روغن سرخ‌کردنی در فروشگاه‌های رشت نایاب شده و مرغ، بی‌هیچ اعلام رسمی، تا کیلویی ۱۷۵ هزار تومان بالا رفته است؛ آن هم در استانی که سالانه بین ۳۳۰ تا ۴۰۰ هزار تن مرغ تولید می‌کند و بیش از ۱۰ درصد تولید کشور را در اختیار دارد. استانی با این ظرفیت چگونه باید شاهد چنین التهابی در بازار خود باشد؟

اگر قیمت‌ها رسماً تغییر کرده، چرا جهاد کشاورزی و صمت شفاف و صریح قیمت جدید را اعلام نمی‌کنند؟ و اگر تغییری در نرخ مصوب رخ نداده، این افزایش‌ها زیر سایه کدام نظارت و با مسئولیت چه نهادی اتفاق می‌افتد؟

تعطیلات نباید بهانه‌ای برای تعطیلی نظارت باشد. ستاد تنظیم بازار اگر قرار است فقط در تقویم اداری فعال باشد، پس نقش آن در روزهای بحرانی چیست؟