داده‌های مرکز آمار از جهش ۵.۵ درصدی قیمت خوراکی‌ها در آذر حکایت دارد. آن هم در شرایطی که میانگین ساده این نرخ از ابتدای سال تا پایان آبان، ۴.۴ درصد بوده و بازار خوراکی‌ها التهاب قابل توجهی را تجربه کرده است.

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: نگاهی به بودجه سال ۱۴۰۵ کل کشور نشان می‌دهد نه‌تنها بودجه دستگاه‌های بی‌خاصیت حذف نشده بلکه افزایش هم یافته است.

مهاجرت متخصصان فناوری در کشور، بیش از آنکه یک تصمیم فنی باشد، واکنشی به تصویرِ «طرد شده» و «جنگ‌زده‌ای» است که سیاست‌های جاری از کشور ساخته‌اند. رئیس انجمن تجارت الکترونیک در گفت‌وگویی، تأکید می‌کند که وقتی امنیت اجتماعی و ثبات اقتصادی از بین برود، متخصصان برای لمس بدیهی‌ترین استانداردها، راهی بازارهای جهانی می‌شوند.

آنچه شهروندان را مجبور به حرکت در مسیری به عرض تنها یک نفر می‌کند، بساط دست‌فروش‌ها نیست، بلکه بساط مغازه‌هایی است که با ارزش ملکی بالا، حریم عمومی را به حریم خصوصی کسب‌وکار خود بدل کرده‌اند. اینجا بحث «نان» نیست، بحث «زیاده‌خواهی» است؛ نقض سازمان‌یافته حقوق شهروندی توسط صاحبان سرمایه که مدیریت شهری ناتوان یا ناآگاه، سکوت را بر پاسخگویی ترجیح داده است.

با اعلام بودجه پیشنهادی دولت در سال ۱۴۰۵ مشخص شد که سهم گیلان از بودجه سال آتی تنها ۳.۴ درصد و سرانه بودجه برای هر گیلان تنها ۵ میلیون تومان است. آن‌هم استانی که علاوه بر تمام مشکلات زیرساختی و محیط زیستی، پناهگاه ۹۰ میلیون ایرانی پس از هر بحران از جنگ تا بی‌برقی و بی‌آبی و آلودگی هواست.

گزارش‌های مردمی از وقوع درگیری، مدیر شبکه بهداشت و درمان تالش، با یک مامور راهنمایی و رانندگی در حادثه تصادف یکی از اعضای خانواده‌اش خبر می‌دهند.

طرح چنین نکاتی در شرایط عادی اقتصاد، قابل اعتناست اما در وضع بحرانی موجود که عمده مردم به‌واسطه سیاستهای غلط و ناکارآمدی‌ها زیرِ خط فقر مانده‌اند، مغالطه است.

اگرچه شهر رشت امروزه با بحران‌های زیست‌محیطی، ترافیک و فرسایش فرهنگی فراوانی دست‌وپنجه نرم می‌کند، اما اکنون تهدید مهاجرت ناشی از کم‌آبی ملی، بقای آن را نیز به مخاطره انداخته است.

آزادسازی پیاده‌راه فرهنگی رشت از اشغال توسط دست‌فروشان در طول مدت برگزاری یک رویداد مهم بین‌المللی، توانایی مدیریت شهری برای ساماندهی این فضای عمومی را به نمایش گذاشت، اما اجرای انتخابی این قانون، پرسش‌های جدی درباره شبکه‌های پیچیده منافع پنهان موجود و فقدان اراده برای مدیریت پایدار آن به وجود آورده است.

نصب مجسمه مرد پستچی سوار بر موتورسیکلت در پیاده‌راه فرهنگی رشت، در حالی صورت گرفته که تردد موتورسیکلت در این محدوده از سوی پلیس و شهرداری ممنوع اعلام شده است؛ اقدامی که آن را باید یک کج‌سلیقگی تمام‌وکمال دانست.