دسته: سینما و موسیقی
در حالی که بخشی از چهرههای فرهنگی غرب در ماههای اخیر هزینه موضعگیری علیه اسرائیل و حمایت از فلسطین را پذیرفتهاند، در ایران برخی سلبریتیها همچنان در مواجهه با مسائل کشور، از پاسخگویی درباره مواضع گذشته تا واکنش به جنگ و شهادت مردم، سکوت یا مواضعی همسو با روایتهای ضدایرانی را برگزیدهاند.
در حالی که فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمیکیا در آستانه اکران قرار دارد، حواشی مربوط به حضور امیر جدیدی در فیلم «بیداد» بار دیگر این بازیگر و آثارش را مورد توجه قرار داده است.
کارگردان سینما که در جشنواره سارایوو ۲۰۲۶ حضور دارد با اشاره به اینکه در حال نوشتن یک فیلمنامه به زبان فارسی است، گفت که باور ندارد سینما در حال مرگ باشد.
امروز مخاطب دیگر به سختی میتواند تشخیص دهد کدام رفتارهای نوید محمدزاده ناشی از یک دغدغه واقعی است و کدام صرفاً ابزاری برای فرار از فراموشی و دیده شدن!
هیوا سیفیزاده، خواننده موسیقی ایرانی، پس از ماهها سکوت درباره اتفاقات اجرای عمارت «روبرو»، با اعلام صدور حکم چهار سال حبس تعزیری در دادگاه بدوی، به اتهام «تشویق به فساد و فحشا» نسبت به مبنای این اتهام اعتراض کرد و پرسید: «کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده است؟» او تأکید کرد که پرونده را همراه با وکیل خود در دادگاه تجدیدنظر پیگیری خواهد کرد.
در این موقعیت تفکیک قطعی میان «فیلم اجتماعی» و «فیلم سیاسی» نیز مسئلهدار میشود، «بیداد» را میتوان اجتماعی خواند، اما اجتماعیبودن آن دلیلی برای غیرسیاسیبودنش نیست.
«کوری» فقط یک سریال جنایی نیست؛ نمونهای از مسیری پرپیچوخم است که بسیاری از آثار شبکه نمایش خانگی برای رسیدن به مخاطب طی میکنند. مجموعهای که پیش از پخش با توقیف و شایعات متعدد روبهرو شد، حالا با روایتی درباره یک فاجعه اجتماعی روی آنتن رفته و این پرسش را مطرح میکند که آیا کیفیت اثر به اندازه حاشیههایش قابل توجه است؟
فیلم توقیفی سامان مقدم پس از نزدیک به دو دهه سرانجام به اکران آنلاین رسید؛ «صد سال به این سالها» روایتی از سه دهه زندگی یک زن است که حالا، سالها پس از ساختهشدن، دوباره در معرض قضاوت مخاطبان قرار گرفته است.
مهران مدیری با «مرد سه هزار چهره» دوباره به تلویزیون برمیگردد؛ ادامه ماجراهای مسعود شصتچی قرار است پس از محرم و صفر روی آنتن برود؛ بازگشتی که میتواند خاطره دوران طلایی کمدیهای مدیری را برای مخاطبان زنده کند.
راهیابی فیلم «مراقب» به بخش «افقها» ی جشنواره ونیز، همزمان با ادامه بحثها درباره جایگاه سینمای مستقل ایران و حاشیههای پیرامون محسن قرایی، این فیلم را به یکی از خبرسازترین آثار ایرانی پیش از آغاز جشنواره تبدیل کرده است.









