از روزهای بعد از انتخابات مجلس در سال ۱۴۰۲ جریانی را وهم پیروزی گرفت و آن‌ها با شعار تغییر ترکیب هیئت‌رئیسه مجلس مانور قدرت خود را شروع کردند.

آش آن قدر شور شده که صدای بچه حزب اللهی‌ها هم در آمده. البته که نخستین بار نیست این هم سویی‌ها و هم سخنی‌ها با صهیونیست‌ها و حلقه سیاستمداران ضد ایرانی در آمریکا. اما این بار آن قدر آشکار و روشن بود که دیگر هیچ رقمه نمی‌شد ماست مالی‌اش کرد. حسین آقای شریعتمداری درست در روزهایی که صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها در کمین نشسته‌اند تا ایران دست از پا خطا کند و گزک به دست آن‌ها بدهد صراحتا از ترور ترامپ سخن می‌گوید تا کار را یکسره کند.

بعضی اشتباهات ایران باعث شده چینی‌ها در اقتصاد ما سرمایه‌گذاری نکنند.

به‌تازگی دلسوزانی پیدا شده‌اند که دارند نعل وارونه می‌زنند و بر طبل جنگ می‌کوبند.

همه باید حال و روز مردم را رعایت کنند. اولین ما به ازای این «رعایتِ احوال» حرمت گذاشتن به مردم است. این که کارمان نمک‌پاش نباشد برای زخم ناسور شده مردم.

هیئت نظارت بر مطبوعات اعلام کرده که «در پی انتشار مطلبی خلاف مصالح ملی در شماره اخیر یکی از روزنامه‌ها که بازتاب منفی گسترده‌ای در داخل و خارج از کشور داشت، هیئت نظارت بر مطبوعات به این روزنامه تذکر کتبی داد»

صادق کوشکی نوشت: اگر پزشکیان صداقت با مردم را قبول دارد چرا با عوامل تکذیب سفر دبیری به قطب جنوب برخورد نکرده است؟ به نظر پزشکیان زشتی دروغ گفتن زیردستان دبیری به مردم کمتر از زشتی سفر قطب جنوب اوست؟

ایرج ندیمی گفت: شرایط به گونه‌ای است که باید مسائل خارجی را به سامان برسانیم تا مردم در سرمایه‌گذاری نگران بی‌ارزش شدن پول خود نباشند. اکنون مردم برای اینکه مثلاً طلاهایی که قبلاً به جبهه جنگ می‌دادند و حالا می‌خواهند وارد بازار کار کنند نیاز به اعتماد دارند که در خصوصی‌سازی واقعی صورت می‌گیرد.

مسئولیت کارشناسی قوه مجریه و رئیس‌جمهور در تمهید مقدمات برای عبور از بحران، در اجتناب از جنگ و در تمهید مذاکرات مسئولیت مهمی از منظر امنیت ملی است.

جا دارد آقای پزشکیان یک‌بار پاسخ دهد که چرا ظریف رها شد؟ چرا نهاد ریاست‌جمهوری حتی یک مراسم تجلیل برای کسی که تمام‌قد در جریان انتخابات و پس از آن به میدان آمد و همه تیرهای تهمت و حتی حکم اعدام در میدان‌ها و خیابان‌ها را به جان خرید؛ برگزار نکرد؟