پاسخ به این پرسش که رهبری درباره مذاکره با آمریکا چگونه تصمیم می‌گیرند، مستلزم درک دقیق از منظومه فکری رهبر انقلاب در حوزه سیاست خارجی به خصوص در نسبت با مسئله مذاکره و مواجهه با آمریکاست و این که دلیل مذاکره با آمریکا چیست؟

قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، اخیراً با لحنی امیدوارکننده و البته کلی‌گرا از «مذاکرات برد-برد با حفظ منافع ملی» سخن گفته و وعده داده است که این مذاکرات «در اسرع وقت» به پایان می‌رسد و «گشایش‌های گسترده‌ای» برای فعالان اقتصادی به‌دنبال خواهد داشت.

رویترز گزارش داد: مذاکرات ایران و آمریکا که قرار است تنها بر سر برنامه هسته‌ای تهران باشد، در حالی آغاز می‌شود که پیشرفت در این روند می‌تواند بر کاهش تنش‌های منطقه تاثیر بگذارد.

در مذاکرات عمان، سند یا مراسمی برای امضا وجود نداشته است.

رئیس سابق میز ایران در سازمان اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل با اشاره به گزارش اکسیوس تصریح کرد: تردیدی نیست که ایران برای کاهش فشار اقتصادی، حاضر خواهد بود یا غنی‌سازی ۶۰٪ را متوقف کند یا ذخایر ۶۰٪ را رقیق سازد.

روزنامه کامرسانت روسیه با اشاره به مذاکرات ایران و آمریکا در عمان نوشت: روسیه که پیش‌تر اعلام کرده حاضر نیست در صورت بروز درگیری میان ایران و ایالات متحده، به تهران کمک نظامی ارائه دهد، می‌تواند کاهش خطر تقابل نظامی در خاورمیانه را به‌عنوان یک دستاورد به حساب آورد.

علی مطهری، نماینده ادوار مجلس اسرائیل و تندروهای داخلی را مخالفان اصلی مذاکرات ایران و امریکا دانست و آن‌ها آسیب‌زننده به روند مذاکره توصیف کرد.

اسرائیل نسبت به امکان دستیابی به توافقی درباره برنامه هسته‌ای ایران تردیدهای جدی دارد.

فرهیختگان نوشت: شایعه پیرامون ظریف و مذاکره با آمریکا و تکذیب‌های بعدی هم نه‌تنها می‌تواند فضای دیپلماسی را تحت تأثیر قرار دهد بلکه این پیام را می‌فرستد که همه‌چیز دست نظام است و دولت و رأی مردم بی‌اثر.

جا دارد آقای پزشکیان یک‌بار پاسخ دهد که چرا ظریف رها شد؟ چرا نهاد ریاست‌جمهوری حتی یک مراسم تجلیل برای کسی که تمام‌قد در جریان انتخابات و پس از آن به میدان آمد و همه تیرهای تهمت و حتی حکم اعدام در میدان‌ها و خیابان‌ها را به جان خرید؛ برگزار نکرد؟