افزایش بدهی بانک‌ها به بانک مرکزی ممکن است نشانه‌ای از مشکلات ساختاری در سیستم بانکی باشد. اگر بانک‌ها به‌طور مداوم به تامین نقدینگی از بانک مرکزی وابسته باشند، این امر می‌تواند نشان‌دهنده ضعف در مدیریت ریسک و ناتوانی در جذب منابع از طریق سپرده‌ها باشد. همچنین این موضوع می‌تواند منجر به افزایش نرخ بهره شود که تاثیرات منفی بر رشد اقتصادی خواهد داشت.

حمیدرضا جلایی‌پور می‌گوید: به نظر من با انتخابات ۱۴۰۳ و پیروزی پزشکیان بعنوان نامزد جبهه اصلاح‌طلبان، دوباره گرایش اصلاح‌طلبی در جبهه فعال شد و در انتخابات شوراها در ۱۴۰۴ این یکپارچگی بیشتر می‌شود. و آن افرادی هم که به انتخابات امید ندارند بیشتر به تحول‌طلبان می‌پیوندند.

فرشاد مومنی: آن‌ها که «عمق استراتژیک» را متوجه می‌شوند، در اینجاها باید واکنش نشان دهند نه اینکه بگیر و ببند راه بیندازند!

سخنگوی دولت گفت: رییس‌جمهور برای شفاف‌سازی موضوع و پیدا شدن ریشه خطاهایی که در ماجرای اخیر در لاهیجان و در خصوص هموطن‌مان شکل گرفته بود، دستوراتی را صادر کردند.

هیچ دولتی در ایران محصول یک کار حزبی و تشکیلاتی نیست و برآمدن آن‌ها نتیجه یک کنش برتر انتخاباتی از سوی طیفی از نیروهای سیاسی است. برای همین دولت‌ها شروع‌کننده و مولد جریان‌ها هستند.

البته آنچه حتمی است در چهار سال آینده حاشیه و پاشنه آشیل دولت پزشکیان ظریف است. آن هم نه به خاطر عملکرد و اعتقادات، بلکه به خاطر رفتار و شخصیت و نارسایی در بیان آنچه منظور است. در هر سخنرانی و مصاحبه‌ای بعدا باید بیاید که «منظور من…»؛ لذا بگذارید ظریف خودش باشد. یک دیپلمات با تجربه که در زد و خورد داخل هزینه شد و هیچ آورده‌ای هم نداشت.

بدیهی است که مدیریت صدا و سیما دوست داشت دیشب با سعید جلیلی یا حتی محمد باقر قالیباف به عنوان نهمین رییس جمهوری ایران گفت‌وگو می‌کردند اما آن که در برابرشان در پاستور نشسته بود نه آن دو که مسعود پزشکیان بود و البته از یکی در مقام رییس مجلس تشکر کرد.

به آقای پزشکیان پیشنهاد می‌کنم، پروژه‌ای را در دستگاه‌هایتان با عنوان بررسی «نقش بانکهای خصوصی در صنعت‌زدایی در اقتصاد ایران» تعریف کند، در حد آماری که منتشر شده، شواهدی وجود دارد که بانکهای خصوصی در دامن زدن به تب سوداگری در بازار ارز، سکه و مسکن، و تحریک دولت به سمت سیاستهای تورم‌زا چقدر نقش ایفا کردند.

جلیلی و حامیانش حق دارند در فضای سیاسی کشور فعال باشند، کار سیاسی کنند و دولت و مجلس را نقد کنند؛ اما استفاده از ادبیات «یک نفری»، «پادگان اشرف»، «توهین به سرداران» و دمیدن در اختلاف‌های جبهه انقلاب نه‌تنها حق آنان نیست، بلکه خطر تبدیل شدن به جریانی انحرافی و تکفیری را گوشزد می‌کند که دیگران را باطل و خود را حق می‌پندارند؛ منشی که بیشتر از هر چیز منش احمدی‌نژاد و عدالت‌خواهان افراطی را که بعدها از ولایت عبور کردند، یادآوری می‌کند.

روزنامه کیهان در واکنش به دستور مسعود پزشکیان رئیس جمهوری برای بازنگری در وضعیت اساتید اخراجی نوشته است: اولاً؛ مگر چه تعداد اخراج شده‌اند؟ ثانیاً؛ باید دید به چه علت اخراج شده‌اند؟ ثالثاً؛ بازگرداندن کسانی که اخراج آن‌ها مطابق قانون بوده است یک اقدام غیرقانونی است و رئیس‌جمهور که این‌همه درباره ضرورت اجرای قانون سخن می‌گفت و آن‌همه شعار قانونگرایی می‌داد!